Yusif Hüseynov
olduğu kimiDost sözü Bəşər övladı “qanadlı sözləri əsir etdikdən” - yazının kəşfindən bu yana, insan əlinə qələm alıb yazmağa başladığı gündən ta bu günə kimi söz adamı müxtəlif yazı nümunələrinin ünvanına və qəhrəmanına çevrilərək yazının əli və dili ilə şərəflənərək ucalmış, tanınmış və yazının yaddaşında əbədilik qazanmışdır. Lakin az qisim insan var ki, yazılar onların deyil, onların həyatı yazıların bəzəyidir.
Belə insanlar haqqında nə qədər çılğın istək, coşqun həvəs, zəngin təxəyyül və yanar ürəklə yazılsa da, yenə də onların şəxsiyyəti dolğun, olduğu kimi yazılarda özünü tapmır. Sadəcə ona görə ki, o insanlar sözdən ucada dururlar. Və onlar hamıdan varlıdırlar. Var-dövlət baxımımdan demirəm, mənəvi dünyaları ilə çoxundan çox yüksəkdə dayanırlar. Bu isə minnətsiz, təmənnasız, ilahi bir örnəkdir.
O, layiqli Vətən övladıdır.Nümunəvi ailə başçısı, könül dostudur.Həyatda nə qazanıbsa, nə əldə edibsə, hamısını biliyi, alnının təri, halal zəhməti ilə qazanıb.
Əsl xalq adamıdır. Biliyi, bacarığı və sevgisi ilə həmişə xalqın yanında yer alıb, dövlətin və dövlətçiliyimizin əsgəri olub, elə bu gün də ön sırada addımlayır.

Şərəflə yaşayıb, ömrünün 70-ci baharını da şərəfləndirib – Yusif Həsən oğlu Hüseynov. 1956-cı ilin mart ayının 10-da Şəki şəhərində anadan olub. Orta təhsilini də doğulduğu şəhərdəki 2 saylı orta məktəbdə alıb. 1978-ci ildə indiki BDU-nun jurnalistika fakültəsini bitirib, ömür yollarında ürəyi və qələmi ilə yoldaşlıq edib, indi də jurnalistikanın sehri ilə baş-başa, onun cazibəsi içindədir. Təhsilini başa vurduqdan sonra respublikanın nüfuzlu mətbuat orqanları ilə əməkdaşlıq etmiş Yusifin qələmindən çıxan bir çox yazıların sədası bu gün də yadımdadır: “Tanrının bizə bəxş etdiyi adam”, “Son görüşün təəssüratları”, “Şəkidən gələn səslər” və adını çəkmədiyim yazıları bu qəbildəndir. Əslən şəkili olub Moskvanın Sakolniki rayonu İK-nın sədri işləmiş P.A. Babayevin (İndi Moskva karamel fabriklərindən biri azərbaycanlı Hakim Babayevin adını daşıyır) fəaliyyəti istiqamətindəki araşdırma və axtarışlarının nəticəsi olaraq Şəkidə P. Babayevin adını daşıyan mədəniyyət və istirahət parkının salınması, büstünün ucaldılması hələ də yaşlı şəkililərin yaddaşında
Yusif Hüseynovun “könül işi” kimi daşlaşıb. Azərbaycan KP MK-nın nəzdində fəaliyyət göstərən Partiya Tarixi İnstitutunda, sonra ölkənin ali icra hakimiyyəti orqanında – Azərbaycan Respublikası Prezidentinin Administrasiyasında və Azərbaycanda ilk ictimai yayım institutunda – İctimai Teleradio Şirkətindəki fəaliyyəti də onun bilik və bacarığının həyata vəsiqə qazandığı ünvanları və fəaliyyət dövrlərini çevrələyir. Amma qarşınızdakı bu kiçik yazımızla Yusif Hüseynovun nə jurnalist kimi peşə fəaliyyətini, nə də tutduğu vəzifələrdəki iş keyfiyyətlərini təhlil etmək, onu gündəmə gətirmək kimi bir məqsəd qarşıya qoymamış, bu istəkdən gələn sətirlər də elə bir missiyanı öz üzərinə götürməyib. Bir dünyagörmüşdən soruşurlar:
–Siz yaş yetirmisiniz, üzlər görmüsünüz, çox adam tanıyırsınız. Bu filankəs necə adamdır, bəlkə, siz deyəsiz? Müdrikin cavabı qısa və aydın olmuş:
–Mən onunla yoldaşlıq etməmişəm.
Məncə də əlavə şərhə ehtiyac yoxdur.
Sanki Yusif bu dünyaya yaxşılıqlar etmək üçün gəlib. Daimi ünvanı da belədir: xeyirxahlıqlar küçəsi, ürək- yaxşılıqlar məskəni. Təmənnasızlar xiyabanı.
Sözün geniş anlamında Yusif Hüseynovun əlindən heç bir pislik gəlməyib desəm, yanılmaram. Çünki o, yaxşılıq etməyi özünün mənəvi, əxlaqi borcu hesab edir. Ona görə də onun “mən”i daxilindəki Yusiflə həyatdakı Yusifi bərabərləşdirir və eyniləşdirir. Bu mənada belə keyfiyyətləri hər adamda görmək və ya sezmək bu gün çətindir. Cəmiyyətdə tutduğu mövqe, daşıdığı vəzifələr, xarakterindəki mərdanəlik və alicənablıq onu öz-özündən fərqlənməsinə gətirib çıxarmayıb. Necə idisə, elə də qalmağı bacarıb, heç nə onu dəyişə bilməyib. Necə deyərlər, bir ömür boyu olduğu kimi görünüb, həyatda da göründüyü kimi olub. Elə bu keyfiyyəti də onu başqalarından fərqləndirir.
Yusifdə hər adamda olmayan, çoxlarının həsəd apara biləcəyi bir alicənablıq da var. Əgər Yusif Hüseynovu əxlaqi baxımdan, humanist mövqedən qiymətləndirmək mümkün olsaydı, tanıdığım və bir əlin barmaqları ilə sayıla biləcək yaxşıların və təmənnasızların ön sırasında onun adını yazardım. Kiməsə qarşı həsəd aparmaq, paxıllıq hissi kimi emosiyalar onda anadangəlmə olmayıb. Qan və gen yaddaşına, soykökünə sadiqliyini həmişə qoruyub saxlaya bilib. Nəfsini, emosiya və hisslərini idarə etmək gücünü də özündə tapıb. Heç vaxt onları nəyinsə xatirinə bada verməyib. Bu da onun böyüklüyüdür. Ucaldığı o böyüklük zirvəsində bu gün də olduğu kimi görünür. Adam ona yaxşı mənada həsəd aparmaya bilmir.
Yusif Hüseynov ətrafındakıların diqqətini özünə cəlb etmək üçün özünü hər kəsdən və hər şeydən təcrid edən, özünə qapanan, qınına çəkilmiş və ya maskalanmış fərd deyil. Sözün həqiqi mənasında, o, şəxsiyyətdir. Öz “mən”ini təsdiqləyən şəxsiyyət.
Şəxsiyyətin sosial parametrləri var, şəxsiyyətin prinsipləri var; həyati prinsiplər, dünyagörüşü, həyata və dünyaya, gerçəkliyə və təxəyyülə münasibət modeli onda elə formalaşıb ki, onu artıq paradiqma kimi, nümunə kimi göstərməyə imkan verir. Əgər humanizm prinsipi şəxsiyyətin əsasında dayanırsa, onun həyat tərzini, fəaliyyətini tənzimləməklə müşayiət edirsə, deməli, o adam humanistdir. Yusif Hüseynovda bu özünü daha qabarıq göstərir. Cəmiyyət tərəfindən qəbul olunmuş əxlaqi normalar onun həyat norması, fəaliyyət prinsipidir.
Yusif dosta və dostluğa münasibətdə olduğu kimi, dünyaya və zamana münasibətdə də ardıcıl və safdır, ülvidir. Ülviyyət də onda fəaliyyət meyarına, həyat tərzinə çevrilib. Mən heç bir halda onun səsinin ucaldığını eşitmədim, həmişə səbr və təmkinini qoruyub, haqqın yanında dayanan gördüm. Hərdən düşünürsən ki, o, bunu necə bacarır? Sonra da öz-özünə pıçıldayırsan ki, yəqin əsəbləri poladdandır...
Bu gün Yusif Hüseynovun cild-cild kitabları çap olunmasa da, onun bir həyat tərzi nümunəsi var, bir insanlıq obrazı var, şəxsiyyət nümunəsi var. Elə bir nümunə ki, o həyatının böyük hissəsini onu əhatə edən mühitə, mühitin yetirmələri olan insanlara və insanlığa həsr etmişdir.
Ümumiyyətlə, Yusif Hüseynovun mənsub olduğu, təmsil etdiyi nəsil Şəkidə şirin nəsil kimi ad çıxarıb, elə də tanınır. Yusif də, şəkililər demiş, şirin narın köküdür. Bu şirinlik onun qanında və canında, sözündə və özündədir.
70 yaşını çevrələyən Yusif Hüseynov indi müdriklik məqamında və müdriklik ovqatındadır. Dostlara da ona baxıb sevinmək və öyünmək qalır. 70-in mübarək! Müdriklik məqamın və müdriklik ovqatın həmişə səninlə olsun, əziz insan!
Ramiz Orsərşair-publisist